dinsdag
15 sep
Het gaat alsmaar slechter met jongeren in met name Schijndel en Veghel. Jeugdconsulenten van de gemeente slaan alarm.
Het dealen en gebruiken van drugs, extreem vaak vapen, via online computerspellen in contact komen met satanistische of anderszins kwaadaardige mensen, eerwraak en het lidmaatschap van jeugdbendes – het komt alsmaar vaker voor in Meierijstad en dan vooral in Schijndel en Veghel.
Pedagogisch Pakt
Waar het in Veghel gaat om eerwraak en jeugdbendes, zijn het de individuelere problemen die in Schijndel alsmaar vaker de kop opsteken. Wat meteen verklaart waarom juist in dit dorp het Pedagogisch Pakt is opgericht.
Maar daarmee zijn we er nog niet, leert een bezoek van enkele raadsleden aan een groep jeugdconsulenten van de gemeente, gisterochtend in Spectrum Schijndel. Mirjam van Esch was er bij en hoorde hoe die consulenten formeel zijn opgesteld om kinderen en jongeren te verwijzen naar jeugdhulpaanbieders en hoe ze vaak gedwongen worden om zelf op te treden als hulpverleners.
Dat gebeurt omdat de wachttijden van de instellingen vaak erg lang zijn – acht maanden wachten op een behandeling is niet ongewoon. Een andere reden is dat de aanbieders de door consulenten gekozen behandeling afwijzen en besluiten tot een ander traject. ‘Pedagogische hulp, zegt u? Nee hoor, dit kind moet naar een psychiater. En ja, dat is inderdaad flink duurder.’
Scheiden
Over duur gesproken: de consulenten vertelden over verslavingsklinieken waar jongeren na tien weken en € 40.000 gemeenschapsgeld weer terugvallen in oude gewoonten. En over ouders die zo nu en dan meer tegen- dan meewerken. Dat een ouder zegt: ‘Wat wil je? Wil je als we scheiden de auto? Dan komt het kind niet meer bij je. Zeg het maar.’
Jongeren in Veghel (archieffoto, de jongeren op de foto hebben geen relatie met die in dit artikel)
En dan is er nog het verhaal over een 14-jarig meisje dat door een instelling voor jeugdhulp met verblijf op een avond de deur is gewezen en nergens anders welkom was. ‘Je kunt als consulent verwijzen tot je ons weegt,’ zucht Mirjam, ‘maar aanbieders moeten wel hun verantwoordelijkheid nemen.’
Tot het gaatje
Je zou er cynisch van worden. ‘Maar de andere kant van het verhaal is dat onze wethouder en ambtenaren steeds weer tot het gaatje gaan om kinderen de hulp te bieden die nodig is. Dat wordt gezien door professionals in de regio. Kinderrechters beschouwen Meierijstad als een lichtend voorbeeld voor andere gemeenten. Dat biedt hoop.’ En dan zijn we hier ook nog best goed in preventie.
Maar wat bij Mirjam vooral blijft hangen is dat de jeugd, en dan vooral die in Schijndel, zo dramatisch afglijdt. ‘Sinds corona zijn jongeren in een soort duikvlucht terechtgekomen. Het is alle hens aan dek.’
Na een korte stilte. ‘Het is jammer dat juist de partijen die het wenselijk vinden om te bezuinigingen op het sociaal domein er niet waren. Ik vrees dat de pleitbezorgers voor goede jeugdhulp in onze raad net wat minder overtuigend zijn dan de gedreven jeugdconsulenten tijdens de bijeenkomst.’
