donderdag
15 okt
Komt het wel goed met de bemoeienis van de gemeente op scholen?
Een jaar geleden schreef Hart op deze site enthousiast over de ambities van het college op het gebied van onderwijs. Formeel gaat de gemeente slechts over schoolgebouwen, leerlingenvervoer en vroeg- en voorschoolse educatie, maar Meierijstad wilde verder gaan.
Taalachterstanden
Dat ‘verder gaan’ kreeg een plek in de lokale educatieve agenda (LEA), een pakket ambities en maatregelen die de gemeente met scholen en andere betrokkenen verplicht is te maken. In het geval van Meierijstad gaat het over taalachterstanden, gezonde groei en ruimte voor talent – en ja, dat zijn inderdaad nogal brede en wazige begrippen.
Afgelopen donderdag was er een beeldvormende avond over de LEA en die maakte de boel voor raadsleden, raadscommissieleden en publiek niet minder breed of minder wazig.
‘Wat gebeurt er nou concreet?’ vroeg gemeenteraadslid Laurens van Voorst van Hart. Waarna er een antwoord kwam dat voor de gemiddelde beleidsadviseur van een gemeente vast best concreet is, maar niet voor de lokale politici.
Ambities
Overigens vindt Hart nog steeds dat het goed is dat de gemeente forse ambities heeft, ook als die formeel op het terrein van scholen liggen. Denk daarbij aan taalonderwijs aan ouders die uit andere landen komen, aan een betere overgang van peuteropvang naar basisschool en aan het bestrijden van schoolverzuim. Allemaal zaken die Hart in de LEA las en, helaas, niet op de beeldvormende avond hoorde.
Wat Hart al helemaal niet hoorde is hoe die overgang van peuteropvang naar basisschool dan wordt versoepeld. Hoe we die ouders uit buitenlanden in een taalklasje krijgen en hoe we verzuim bestrijden. Anders gezegd: wat er concreet gebeurt.
In plaats daarvan zagen Hart en vertegenwoordigers van andere fracties sheets over een stuurgroep, over werkgroepen die drie pijlers bespreken en over een klankbordgroep. Gevraagd naar wat er concreet gebeurt, hoorde Laurens dat er voor elke pijler een afzonderlijk visiedocument is of komt.
Kern van probleem
Waarom het niet concreter wordt, werd duidelijk uit een bijzinnetje van een ambtenaar die de LEA presenteerde. ‘De gemeente gaat niet over het curriculum.’ Het curriculum, dat is het leerplan van de afzonderlijke scholen. Oftewel: wat er in de klas gebeurt.
En daarmee zijn we bij de kern van het probleem. De wetgever bepaalt dat de gemeente met anderen, educatieve agenda’s moet maken en uitvoeren en diezelfde wetgever bepaalt ook dat gemeenten niet over de inhoud van het onderwijs gaan. Het kan niet allebei waar zijn.
Verzoek aan raadsleden van landelijke partijen: fluister uw Kamerleden in dat ze de stekker uit de LEA trekken. De tijd die we daarmee besparen, geven we aan scholen. Die nemen daar dan leerkrachten en onderwijsassistenten van aan die wat doen aan taalachterstanden, gezonde groei en die ruimte geven aan talent.
Iedereen blij.
Foto bij dit artikel: impressie van de beeldvormende avond van afgelopen donderdag.
